Blog

Era o néctar dos imperecedeiros deuses e unha bebida eternamente desfrutada polo resto dos mortais. Ao longo da Antigüidade o viño converteuse nun símbolo de distinción e festexo nos eidos cultural e social, ao mesmo tempo que conformaba a base da dieta diaria das lonxanas sociedades gregas e latinas.

Se miramos ao pasado atoparémonos con que unha das estruturas vencelladas á produción de viño é o lagar. Este tipo de estrutura, que servía para prensar a uva, xa se utilizaba en época romana, feito do que temos constancia grazas á datación do lagar rupestre de Santa Lucía de Astariz, situado no concello de Castrelo de Miño, do século III d.C.

Temos o compromiso de manter a nosa cultura e tradición vivas e activas, e as nosas letras gardan moita sabedoría! Este mes, imos rescatar algunhas coplas, refráns e retrouxos, cuxa presencia en foliadas e en oficios coma o dos cesteiros ou o dos ferreiros tivo gran pegada e cuxas variantes atópanse ao longo e ancho do país! 

As adegas tradicionais conforman un dos bens patrimoniais máis representativos vencellados coa tradición vitivinícola, polo que conteñen en si mesmas un considerable valor cultural, histórico, pero tamén etnográfico xa que aportan unha interesante visión acerca dos modos de vida e os costumes máis ancestrais.

Co gaio do Día Internacional da Muller tivemos o pracer de recibir a visita da profesora Pepa Rey, docente do Departamento de Historia da Universidade de Santiago de Compostela. As súas investigacións, centradas na Prehistoria, versan sobre cerámica, periodización cultural ou arte rupestre entre outros aspectos da nosa Historia. Mantivemos unha conversa con ela, coma homenaxe ao seu labor e coma exemplo de muller investigadora que abriu camiño a tantas outras que están aínda por vir. 

Un dos colectivos de artesanía de maior importancia durante moitos séculos foi o dos ferreiros, encargado de realizar toda clase de ferramentas. Estes artesáns, estaban deificados na antiga Grecia, baixo a protección de Hefesto, deus asimilado posteriormente polos romanos baixo o nome de Vulcano. Ambos eran as deidades do lume e das fraguas.

A expansión dos viñedos a gran escala comezou coa chegada das ordes monásticas a Galicia a partir do século X. Pero, pese a que a Igrexa foi unha gran impulsora deste producto, os labregos foron os encargados da súa expansión, coidado e posterior producción. Dada a problemática derivada da titularidade do solo, en mans da nobreza e o clero, e na busca por parte destes dunha vinculación legal entre ambos estamentos sociais, xorden os foros no século XII.

O inicio da producción vinícola vén de lonxe, se ben temos constacia datada de que os romanos xa deixaran o seu rastrexo cara ao século III no lagar rupestre de Santa Lucía de Astariz (Castrelo de Miño), os últimos estudos sinalan que nos nosos solos xa se practicaba a viticultura con anterioridade. Mais non podemos negar, que o gran momento de implantación deste tipo de cultivo chegaría na Idade Media co auxe monástico.