Blog
A tradición dos mulidos é unha práctica cultural e festiva que se desenvolve nalgunhas comarcas rurais de Galicia. Esta tradición vén asociada habitualmente á festa de San Sebastián, que se celebra o 20 de xaneiro.
En lingua latina o denominado 𝐩𝐨𝐬𝐜𝐚 era o viño acedo ou acetum, unha bebida romana producida a partir de vinagre diluido en auga, aínda que nalgúns casos nos que o sabor acadaba niveis desagradables podían engadir herbas aromáticas.
Se pensamos en tipos de viño chegan á nosa mente, entre outras, palabras como tinto, branco, rosado, clarete ou espumoso. A todas estas tipoloxías habería que engadir unha cun nome máis peculiar, a dos viños laranxas ou brisados.
Malia a aparente rareza da súa cor, que lles da nome, estes caldos alaranxados distan de ser unha novidade ou unha excentricidade recente e poden remontar a súa historia e orixe a miles de anos en países como Xeorxia.…
O traballo no viñedo divídese segundo as estacións. No outono e no inverno realízase a poda, que polo xeral se estende dende decembro a marzo antes do inicio da brotación. É un traballo crucial porque dela depende o crecemento da vide e a produción da uva. Seguiriamos coa ata e a inxerta con ferramentas típicas como poden ser os podóns, a tesoira de podar, as navallas de enxerto e o vimbio para atar.
Seguindo coa primavera dase unha primeira cava para osixenar a terra e aplicamos a primeira man
A gastronomía romana era tan ampla como interesante, e é por iso que hoxe vos traemos unha nova tipoloxía de viños. Unha clase de viños romanos ben diferenciada era a dos vina cocta, que se conseguían coa redución da cantidade do mosto trala cocción e que, dependendo desta porcentaxe podía distinguirse o defrutum (reducido á metade), o carenum (reducido ao terzo) e o 𝐬𝐚𝐩𝐚 (obtido pola cocción de dúas terzas partes).
Cada 31 de decembro, ao sonar as badaladas da Porta do Sol, comemos 12 uvas para atraer a sorte nos 12 meses do ano. Esta tradición remóntase ao século XIX, cando as uvas eran un símbolo de abundancia nos banquetes da burguesía. As clases máis baixas comezaron a imitar esta práctica durante as badaladas, converténdose nun ritual que aínda hoxe celebramos.
Cales eran os recipientes que se usaban para a elaboración, consumo e transporte do viño na antigüidade? Hoxe falaremos sobre vasos cerámicos, aínda que tamén habería outros de pel, como os pellejos, odres ou os toneis de madeira.
𝐕𝐚𝐬𝐨𝐬 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐩𝐫𝐞𝐩𝐚𝐫𝐚𝐫.
- D𝑖𝑛𝑜𝑠 e 𝑐𝑟á𝑡𝑒𝑟𝑎𝑠: caracterizados por ser grandes recipientes de boca ampla, apta para remover os líquidos e poder introducir neles un cacillo ou a propia copa, tal e como se ve nalgunhas escenas.
𝐕𝐚𝐬𝐨𝐬 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐞𝐫𝐯𝐢𝐫.
- 𝐸𝑛𝑜𝑐𝑜𝑒: xarra de pescozo alto, asa vertical, corpo de maior anchura…
Na localidade de Carmona, Sevilla, arqueólogos atoparon un viño duns 2.000 anos de antigüidade nunha tumba romana, considerado agora o viño líquido máis antigo coñecido. Este achado realizouse durante as investigacións nunha tumba descuberta en 2019, que formaba parte dun mausoleo familiar situado preto dunha antiga vía romana que conectaba Carmo con Híspalis.
Aínda que nun primeiro momento o hábito máis común era que as cápsulas fosen elaboradas con chumbo, un metal dunha enorme maleabilidade, a partir da década dos anos noventa decidiuse substituílo debido a normativas medioambientais e sanitarias xa que deixaba residuos nos rebordos da botella e podía alterar o sabor do líquido. Na actualidade, os principais materiais empregados son os seguintes:
Chega a época da Vendima e con ela a súas cancións máis populares. Nesta publicación, deixámosvos unha selección e convidámosvos a que nos deixedes nas nosas redes as que coñezades.
Vide rapaces, vide vendimar,
que as uvas xa están maduras para cortar…