O Colexio San Xosé, Fundación creada por legado testamentario de don José María Martínez Vázquez e rexido polos Irmáns Maristas, tivo a súa sede no Pazo de Baamonde, actual sede do Museo Etnolóxico, entre os anos 1917 e 1933.

Gonzalo Fernández de la Mora y Mon, licenciado en Filosofía e Letras e en Dereito pola Universidad de Madrid, foi diplomático de carreira e, dende o ano 1956, membro do Consello Privado do conde de Barcelona. Nos gobernos do xeneral Franco foi subsecretario de Asuntos Exteriores no ano 1969, e, entre o 13/04/1970 e o 11/06/1973, ministro de Obras Públicas. Foi Académico de Ciencias Morais e Políticas e, en 1983, fundou a revista de pensamento Razón Española.

Licinio de la Fuente de la Fuente foi na dictadura do xeneral Franco, ministro de Traballo, entre o 29/10/1969 e o 3/01/1974, vicepresidente do Consello de Ministros, entre o 3/01/1974 e o 4/03/1975, e ministro de Traballo do 3/01/1974 ao 4/03/1975. Foi un dos cofundadores de Alianza Popular, tendo sido elexido diputado. No ano 1979 deixou a política activa para adicarse aos seus negocios.

Andrés Centrón: de profesión panadeiro, considerado responsable da «Sociedade Agraria de Ventosela» foi condenado a morte por rebelión militar o 14 de decembro de 1936 e executado no «Campo de Aragón», en Ourense, o 9 de febreiro de 1937.

Coronel de Artillaría, con anterioridade ao seu ingreso no Exército cursó estudos de Dereito e de Filosofía e Letras na Universidade de Santiago. Foi alcalde de Ferrol e procurador en Cortes (1959-1963), gobernador civil de la provincia de Ourense (1963- 26/01/1970). Ademais exerxeu o periodismo: delegado en Ferrol de El Correo Gallego (1949-1959), director de la emisora de radio La Voz de Ferrol (1950-1963), conselleiro-delegado do xornal Ferrol Diario; á vez que colaborador en numerosos diarios e revistas.

Institución creada en Pau, en 1953 e con sede no Château de Pau, para promover os caldos da «AOC Jurançon».

Ramón Godás Justo. Casa en 1895 en San Cristovo de Reigodeigón con Luisa Retorta e alí nacen sete dos once fillos do matrimonio; daqueles anos hai constancia da súa actividade en Ribadavia, pero en 1909 xa aparecen traballos seus no Carballiño onde traballou como fotógrafo e abriu a imprenta «A Ibérica». De formación autodidacta foi o primeiro fotógrafo estable na vila do Arenteiro e como outros colegas seus colaborou nas publicacións «Vida Galega» e «Branco e Negro».