A tradición do "afiador" é unha parte importante da cultura galega, que se remonta a séculos atrás. O "afiador" é unha figura itinerante que percorre cidades e aldeas ofrecendo os seus servizos de afiado de coitelos, tesoiras, machados e outros utensilios de corte. Normalmente levan un instrumento para afiar, como unha moa ou unha roda xiratoria, e anuncian a súa presenza cunha chamada distintiva, como un asubío ou unha campá.
Esta tradición é valorada non só polo servizo práctico que ofrece o afiador, senón tamén pola súa importancia cultural e social. O afiador adoita ser visto como un contacontos e garda da memoria local, xa que a súa presenza é unha constante no tempo e a través das xeracións.
A pesar dos avances tecnolóxicos que hoxe en día fixeron menos necesarios os servizos de afiado, aínda quedan algúns afiadores que seguen practicando esta tradición en Galicia, mantendo viva unha parte importante da cultura e da identidade da comarca.
Vinculando esta tradición ao mundo do viño, durante a vendima e a elaboración do viño tamén se empregan utensilios especializados como despalilladores, prensas, cubos, ou apeiros de colleita que sempre deben estar moi ben afiados para evitar a entrada de enfermidades que requiren un mantemento continuo. O afiador encargouse deste proceso, que garantiu a funcionalidade e a durabilidade das ferramentas utilizadas na elaboración do viño.
Imaxes dun monumento adicado a os afiadores. Concello de Esgos.