Valladolid
Militar español. Participou nas campañas de Filipinas e de África, ascendendo a capitán e comandante por méritos de guerra. En 1909 ascendeu a tenente coronel, volvendo a Marrocos ao mando do batallón de Cazadores de Cataluña. En 1911 foi nomeado axudante honorario de Alfonso XIII, un ano despois, director da Academia de Infantería.
Como gobernador civil de Barcelona (1919-1922), Martínez Anido reprimiu con extrema dureza os movementos anarcosindicalistas, aplicando a denominada "lei de fugas" e logrando sofocar a folga xeral de 1919. Durante a ditadura do Xeneral Primo de Rivera (1923-1929) foi director xeral de Seguridade e ministro de Gobernación.
Coa chegada da II República, exiliouse a Francia, en virtude da "Lei de Retiro" promulgada polo goberno. Co comezo da Guerra Civil, regresou a España para prestar os seus servizos no bando sublevado, e foi designado presidente do Padroado Nacional Antituberculoso. En outubro de 1937 foi nomeado xefe dos Servizos de Seguridade Interior, Orde Público e Fronteiras, dependentes da xefatura do Estado. Foi ministro de Orden Público no primeiro goberno franquista. Martínez Anido desempeñou este cargo ata o seu falecemento en decembro de 1938.
Información extraída de: http://www.biografiasyvidas.com/biografia/m/martinez_anido.htm